De norm ISO (Internationale Organisatie voor Standaardisatie) 374-1:2016+A1:2018 vereist een degradatietest voor “… elke chemische stof die op de markering staat vermeld en in de gebruiksaanwijzing wordt beschreven” van wegwerphandschoenen van nitril of latex. De permeatietest en de penetratietest zijn dus niet de enige tests die nodig zijn om de eigenschappen van chemisch beschermende handschoenen te onderbouwen. In dit artikel helpen we gebruikers van handschoenen en Arbo-managers de degradatietestmethode voor handschoenen volgens ISO 374-4:2019 te begrijpen.

 

WAT IS DE CONTEXT VOOR DE NORM VOOR CHEMISCHE DEGRADATIE?

 

De norm ISO 374-1:2016+A1:2018 specificeert de eisen voor handschoenen die bescherming bieden tegen gevaarlijke chemicaliën en micro-organismen. Deze norm schrijft voor dat een degradatietest verplicht is voor chemicaliën die in de gebruiksaanwijzing worden vermeld.

Als bijvoorbeeld het onderstaande pictogram is gemarkeerd met JKPT, dan is een afbraaktest verplicht voor de vier genoemde chemicaliën*:

 

*Zie tabel 2 “Lijst van testchemicaliën” van de norm ISO 374-1:2016+A1 :2018

 

Deze test moet worden uitgevoerd volgens de norm ISO 374-4:2019, die de testmethode voorschrijft voor het bepalen van de chemische bestendigheid van nitril- en latexhandschoenen.

Voor meer informatie kunt u onze online gids over chemische bestendigheid of contact opnemen met uw verkoopvertegenwoordiger.

 

WAT BETEKENT DEGRADATIE?

 

"Degradatie" van een wegwerphandschoen is de verandering in fysieke eigenschappen (zoals afbladderen, opzwellen, desintegratie, gaten, enz.) van een handschoen als gevolg van continu contact met een chemische stof. Degradatie kan de materiaaleigenschappen van de handschoen aantasten en de beschermende werking ervan verminderen. Dit kan leiden tot blootstelling van laboratorium- en cleanroom aan ernstige gevaren zoals brandwonden of andere verwondingen. Het belang van degradatie voor de vermindering van de beschermende eigenschappen van handschoenen is met name relevant voor corrosieve chemicaliën. Zelfs als een handschoen een hoge permeatieweerstand heeft, is dat mogelijk niet voldoende om laboratorium- of cleanroommedewerkers adequaat te beschermen cleanroom chemicaliën. Degradatie als gevolg van continu contact met chemicaliën en de omstandigheden waaronder de handschoenen worden gebruikt, moeten immers ook in overweging worden genomen.

 

WAT IS DE HANDSCHOENDEGRADATIETEST?

 

De degradatietest evalueert “de weerstand van een beschermend handschoenmateriaal tegen degradatie door een vloeibare chemische stof… door de verandering in perforatieweerstand van het handschoenmateriaal te meten na continu contact van het buitenoppervlak met de teststof”
(ISO 374-4:2019 testprincipes).

De test houdt in dat een handschoenmonster wordt doorboord nadat het gedurende een uur continu in contact is geweest met een chemische stof. De kracht die nodig is om het handschoenmonster met een stylus te doorboren, wordt vervolgens geregistreerd. De degradatie wordt uitgedrukt als een percentage dat de verandering in de doorboorweerstand van het handschoenmateriaal weergeeft (tussen de onbehandelde en behandelde testmonsters) en wordt aangeduid als DR (Degradatiesnelheid).

Hoe lager het percentage, hoe beter de weerstand tegen degradatie. Een negatief percentage kan erop wijzen dat contact met de chemische stof de weerstand van de handschoen tegen degradatie heeft verbeterd. Zowel de perforatieweerstand als het uiterlijk van het handschoenmateriaal zijn meegenomen in de testresultaten.

BELANGRIJK OM TE WETEN:

• De test is verplicht voor alle handschoenen die chemische bescherming claimen, en meer specifiek voor elke chemische stof die in de gebruiksaanwijzing wordt vermeld.
• De test is van toepassing op handschoenen gemaakt van natuurlijke (latex) of synthetische polymeren (nitril, neopreen, enz.).
• De testresultaten moeten gedetailleerd worden beschreven in de gebruiksaanwijzing.

 

WAT ZIJN DE BELANGRIJKSTE STAPPEN IN DE HANDSCHOENENVERVALTEST?

 

STAP 1 - MONSTERNEMINGSFASE

Drie handschoenen worden willekeurig geselecteerd voor de test. Uit elke handschoen worden 6 monsters gesneden met een boogpons – 3 worden blootgesteld aan de teststof en 3 niet.

STAP 2 – TESTFASE

VOORBEREIDING VAN DE MONSTERS Flesjes en dopjes worden klaargemaakt en gelabeld. Rubberen septa worden in de dopjes geplaatst. Het monster wordt in het dopje geplaatst met de buitenkant van de handschoen naar boven. Wanneer het dopje op het flesje wordt geplaatst, wordt deze kant blootgesteld aan de teststof.

 

ONBEWAAKTE MONSTERS VOOR CHEMISCHE STOFFEN De dopjes met de onbedekte testmonsters worden op de flesjes geplaatst en omgekeerd.

 

MONSTERS VOOR CHEMISCHE STOFFEN Aan een flesje wordt ongeveer 2 ml van de teststof toegevoegd. Een dop met een testmonster wordt op dit flesje geplaatst. Het flesje wordt omgekeerd en in de monsterhouder geplaatst. De tijd die hiervoor nodig is, wordt geregistreerd.

 

Na ongeveer 3 minuten kan de teststof aan een ander flesje worden toegevoegd, afgesloten, omgekeerd en de tijd worden genoteerd. Dit wordt herhaald voor alle andere testmonsters en flesjes.

 

>

VOORBEREIDING OP DE PRIKTEST De H5KS-extensometer wordt klaargezet met een flesjehouder en een prikpen. De Horizon-software wordt geladen met de juiste methode en de monsterinformatie wordt ingevoerd. Precies 60 minuten na blootstelling wordt een flesje rechtop gezet en worden eventuele visuele waarnemingen genoteerd. Het flesje wordt in de flesjehouder geplaatst en de prikpen wordt neergelaten totdat deze zich enkele millimeters boven het monster bevindt.

 

PRIKTEST De test wordt gestart met behulp van de software en de prikker wordt neergelaten totdat een verplaatsing van 30 mm is bereikt. De test wordt geobserveerd om te bepalen of het monster is geprikt of niet. Dit wordt herhaald voor alle geteste flesjes. Vervolgens kunnen alle niet-geteste flesjes worden geprikt (dit is niet aan een tijdslimiet gebonden).

STAP 3 – RESULTATENFASE

Na afloop van de test genereert de software een grafiek van kracht versus verplaatsing en bepaalt de kracht die nodig is om het specimen te doorboren. Voor specimens die niet zijn doorboord, wordt de maximaal geregistreerde kracht gebruikt. De gegevens van de onbeschadigde en de belaste specimens worden gebruikt om de slijtage van elke handschoen te berekenen. De drie handschoenen worden vervolgens vergeleken en gebruikt om een ​​gemiddelde slijtage en standaardafwijking te berekenen."HOE LAGER HET PERCENTAGE, HOE BETER DE PRESTATIE"

 

WAT ZIJN DE BEPERKINGEN VAN DE TEST OP DE DEGRADATIE VAN WEGWERPHANDSCHOENEN?

 

Hoewel een test voor het evalueren van veranderingen in fysische eigenschappen een positieve stap is, is de consistentie van deze test (zowel positieve als negatieve resultaten zijn mogelijk) en de focus op perforatieweerstand mogelijk niet relevant voor de behoeften van laboratoriummedewerkers.

Het is wellicht verstandig om een ​​veiligheidsmarge in te bouwen bij het bepalen wanneer u handschoenen moet weggooien en vervangen door nieuwe! De verstrekte informatie dient slechts als richtlijn en is mogelijk niet van toepassing op de specifieke situatie van de gebruiker. De gebruiker dient altijd zelf een risicoanalyse uit te voeren om de geschiktheid van de handschoenen voor een bepaalde toepassing te beoordelen.

Houd er rekening mee dat op papier alle handschoenen aan dezelfde normen kunnen voldoen, maar zoals u wellicht hebt gemerkt, bieden ze niet altijd dezelfde bescherming tegen doorlaatbaarheid en afbraak!

SHIELD Scientific biedt een breed assortiment hoogwaardige wegwerphandschoenen van nitril en latex die bescherming bieden tegen chemische en biologische gevaren. Voor meer informatie kunt u onze online gids over chemische bestendigheid op onze website www.shieldscientific.com.

VRAAG INFORMATIE EN MONSTERS AAN!